Frans Nijhof, reis naar Rwanda en Burundi (Nov. 2006)

Daar gingen we dan: Peter Gatete, Frans Nijhof, Jaap Dieleman, Kees Verkerke en Dinand de Boer.

Rwanda, het land van de duizend heuvels!!.....maar ook het land van de duizend tranen. Tranen van de duizenden weduwen en wezen. Tranen van de vele gelovigen die uitroepen tot God: Hoe en waarom heeft dit ooit kunnen gebeuren?!
Behalve voor onze projecten, die wij mede dankzij uw hulp konden opstarten, heeft God ons ook naar dit land gezonden met een boodschap.
Een boodschap van hoop, leven en vernieuwing. Een bemoedigende boodschap. De Here God heeft de duizend tranen gezien en de duizend gebeden gehoord. Hij heeft de pijn gevoeld.
Vanaf 2004, zijn wij naast onze projecten- die al sinds 1995 lopen- ook begonnen met het opzetten van leidersconferenties, waar wij leiders van kerken en gemeentes zijn gaan trainen in leiderschapsprincipes. Wij zijn nu drie keer in Rwanda geweest en de afgelopen keer in november ook in Burundi.
Burundi, een ander verscheurde land in Centraal Afrika, gelegen net onder Rwanda, waar de tegenstellingen tussen de grote twee grote stammen nog dagelijks voelbaar en merkbaar zijn. Gedurende onze reizen werden wij geconfron-teerd met de vele noden die er zijn in dit verscheurde continent. Wij troffen een volk aan, waarvan het overgrote deel matig tot ernstig getraumatiseerd is. Vanuit mijn beroep als hulpverlener, hier in Nederland, weet ik iets van de diepe pijn en gevolgen, die een trauma in iemands leven teweeg kan brengen. Gevolgen, waar je niet zomaar omheen kunt als pastoraal werker of hulpverlener. Een snel gebed is niet voldoende. Het is een werk van de lange adem, waar naast professionele kennis ook veel geduld, liefde en vertrouwen nodig is. Tijdens de conferenties hadden wij leiders uit omringende landen zoals Congo, waar de afgelopen twee jaar meer dan vier miljoen (!!!!) mensen vermoord zijn. Ook leiders uit Soedan en Oeganda waren gekomen. Wij hebben de verhalen gehoord. Soedan waar nog steeds honderden mensen vermoord worden, waar vrouwen worden verkracht en christenen gekruisigd en afgeslacht worden. Oeganda, waar het “LEGER VAN DE HEER” nog steeds aan het moorden is. Wij kunnen hier zonder te liegen spreken van een continent dat ernstig getraumatiseerd is. Met name in Centraal Afrika regeert de macht van de dood al vele decennia. Wie kan zo'n volk genezen? Hoe ga je hiermee om? Veel van de leiders kwamen met deze vraag bij ons. Jullie hoeven niet te evangeliseren. Dat doen wij wel.
Wij zijn bereid ons leven te geven, maar help ons om te gaan met dit probleem, ook binnen de kerken. Dit is geen werk van mensen maar alleen de liefde van Jezus kan dit volk genezen.
Door deze hulpvraag is er een visie ontstaan. Wij kunnen zelf niet altijd naar dit land toe. Wij hebben onze banen en onze gezinnen in Nederland. Wij doen dit als vrijwilliger. Het is denk ik ook niet de bedoeling dat dit weer een Westers project wordt. Het moet vanuit Afrika en door Afrikanen binnen een Afrikaanse context gebeuren. Onze visie is heel simpel: Wij willen samen met Afrikanen een trainingschool starten, waar met name kerkleiders getraind worden in praktisch leiderschap. De nadruk ligt niet op theologie, maar op de praktijk van leiderschap. Een belangrijk onderdeel van deze training zal de pastorale kant zijn. Hier kunnen wij mensen o.a. trainen in het omgaan met getraumatiseerde mensen. Wat is een trauma, hoe herken je deze en hoe ga je ermee om? Professionaliteit en pastoraliteit.
Tijdens onze reis in november opende God geweldige deuren voor ons. Wij mochten vier ministers ontmoeten: twee uit Rwanda (binnenlandse zaken en gezondheid) en twee uit Burundi (ontwikkelingssamenwerking en buitenlandse zaken. Ze waren alle vier enthousiast, met name over de insteek om het probleem via kerkleiders te benaderen. Een heel bijzonder feit was ook dat ze allemaal bevestigden dat werkelijk herstel alleen door God kan komen. Afgesproken is dat wij onze visie op
papier zetten en dat wij daarna samen kijken welk deel Rwanda voor haar rekening gaat nemen en welk deel wij. Wij hebben duidelijk aangegeven dat dit niet alleen een Europees fondswervingsproject zal worden maar dat een groot gedeelte van de overheid in Afrika verwacht wordt. Onze vraag aan u is, om op dit moment met ons mee te bidden, dat de Here God deze deur verder zal openen zodat dit verscheurde land (continent) niet alleen “The land of the thousand tears” maar ook “The land of the thousand smiles” zal worden.

Met vriendelijke groet,
Namens de stichting Geloof, Hoop en Liefde
Frans Nijhof